250 Gram Wen!

İç işlerinde bağımsız,dış işlerinde çikolataya ve annesine(muck sana anne) bağımlı bi insan işte Wen!Iyy, 3.tekil şahıslı konuştum.Hiç sevmem ya neyse,konuyu dağıtmayalım.Duygusalım ama tavsiye verirken oldukça mantıklıyımdır.

Tüm kötü özelliklerimi babamdan almışım.İyimserim ama bazen kötümseyebilirim de... Yüzüm hep güler,kahkaha atmayı çok severim.Fiziksel olarak cesur,duygusal olarak korkağım.Genelde açım,yemek ayırırım,haksız olanın karşısında,ezilenlerin arkasındayım. Yardımseverim.Lanet olsun ki "hayır" diyemem.(Bu da babadan)

Ateistim.Zaten genelde güveni ve inancı zayıf (her konuda) biri olduğum için kişiliğime ve en mantığıma en uygunu Ateizm.İzmir'i seviyorum.(Sonuçta ben de bir GAVUR olarak İzmir aşığıyım)Aslında doğulu olsam da İzmir'in güneşi altında doğdum, İzmir'in yağmularında ıslandım.Neyse...

Sevilmesem de severim,gülmesem de güldürürüm.Azıcık çatlak olduğum söylenir.(Anında Oath'dan gelen yorum:Azıcık mı?)Rock severim..."Peace 4ever!"Ölümden korkmam (cidden)

Ne bok demeye yazıyorum?Seviyorum ben beni.İnsanları,hayvanları...Kimsenin dediği umrumda değil.Azınlığım ben.Seviyorum bunu.

Kopuyo muyuz dediğimde "hadi kopalım" demesini seviyorum.

Ama çok kızgınım ben.Dünyaya çok kızgınım.Evet,kırgınım ona.Söyleyecek iki çift lafım var:
Şöyle anlatayım hikayemi;ben doğduğumda doğdu dünya.Ben gördükçe şekillendi.Her şey kafamın içindeydi halbuki.Sonradan can buldu.

Benim görmem,sevmem,nefret etmem,kızmam,aşık olmam için doğdu insanlar.Ben söyleyeyim diye var sözcükler.Benim gördüğüm kadar,göreceğim kadar yaşıyor insanlar.Ben yürüyeyim diye,ben istediğim için var bacaklar.Ben eğleneyim diye var parklar.Bazen canım sıkılsın diye oluyor kötü şeyler.Ben,istiyorum diye doğdum.

Ama kızgınım dünyaya.Kazık attı bana.Ben istemeden hareket etmeye başladı herşey.Yoksa ben mi istedim bunu da.Kızgınım yine de!

Hani hayat benimdi?Hani dünya benimdi?Hani bendim şımarık prensen?Ne oldu?Ben seke seke koşarken biri arkamdan seslendi:"Hey çocuk!"Döndüm baktım,kimse yoktu.Tekrar önüme döndüğümde ışıklar sönmüştü.Ne dünya eskisi gibi görünüyordu,ne de ben eskisi gibi görüyordum.Tek başına kararlar alır olmuştu dünya.Kızgınım ona.İnsan büyümeye başlayınca dünya dönmeye başlıyormuş demek... Savaşlar başlıyor,bitiyormuş.İnsanlar parça parça...

Kalbimi hissediyorum.Kazanmak için çok çalışmak zorundayım artık.Belki olmayacak bir yarın için...Dünyaya kızgınım.Bana atabileceği en büyük kazığı attı.Hani arkadaştık? Kızgınım ,ama gülüyorum inadına :)