Gel Annene!

!!! İnanamayacaksınız ama diyete başladım. Hatta 3 haftadır diyetteydim ben! 4 kilo verdim!Verdiğim kilolar kıçımı gittikçe kaldırıyo tabi:)Bir de sevgili yapsam tam olacak sanki:)

Neyse,sadece bunu paylaşmak istedim sizinle:)Yazımın konusu başka.

Bu aralar acayip şekilde bebeklere taktım.O televizyondaki bebeklere hayran hayran bakmalar,mağazalarda bebek kıyafetlerini görünce ayılıp bayılmalar...O eski Wen gitti,yerine anaç bir karı geldi oturdu...Hayır zaten diyetten midir bilmem,canım bi acayip ekşili acılı çiğköfte,bi de bol şerbetli künefe çekip duruyo...Mümkün olsa hamileyim diyeceğim ama mümkün değil:)



Neyse yine dağıttım konuyu.Bebekler diyordum.O kadar tatlı bebekler görüyorum ki... Minicik ağzını açıp kapaması,yumuk yumuk elleriyle badem kadar gözlerini ovuşturması... Oturup tüm gün bebek sevebilirim yani şu aralar. Hele o televizyonda çıkan bebekler!Huggies reklamındaki minik bebekle Hürrem'in oğlu Mehmed.Onlara ayrı ayrı ölüyorum ya!Gerçi sadece bebekler de değil,yavsu hayvanlar filan da içimi kıpırdatıyor.Eh,her şeyin yavrusu güzel,değil mi? Ama bu TV'deki bebeklerde kesin RTÜK'ün filan parmağı var...Başbakanın 3 çocuk politikasını desteklemek için yardım ve yataklık amacıyla yapıyorlar.Böyle tatlı bebekleri çıkarsınlar milletin önüne Mart Mart...Cık cık...

Ben de yuttum yutacağım Rtük'ün hilesini:) Gerçi yutsam da bi şey olmaz,zira elimde imkan yok zaten çocuk yapmak için:)

Hayır bu bebek sevgisinin bana öğrettiği tek şey şu oldu;her kadının içinde bir annelik güdüsü varmış.Benim bile...

Ama yanlış bir fikre kapılmayın ben çocuk yapmam. Ailesinin başında durbilecek biri değilim ben.Sorumsuzum...Annelik güdülerimin azmasında muhtemelen Mart'ın ve değişken havanın parmağı var.Yoksa ben çocuk yapacak insan değilim canım...:)


Ama o minik ayaklar,küçücük parmaklar...Aiiiyyy,olsa da sevsek:)


(bunu da internette buldum.Böyle çikolata mı olur ya,insan nasıl yer bunu!)

Not:Fotoğraflara bakıyorum da,ben de küçükken çok tatlıymışım yaa! :)