Orospu

Orospu...Gerçek anlamında kullanıyorum,hakaret olarak değil.

Fahişe!

Ne kadar kolay söyleniyor değil mi.Yolda gördüğümüz bir kadını bile bu şekilde isimlendirebiliyoruz.Yanlış değil belki;o kadın gerçekten orospu belki.Ama ne kolay çıkıyor ağzımızdan "Bak bu kadın kesin orospu.Şu an avlanıyor." cümleleri...

Ne kolay.

Seks işçileri.Hayat kadınları.

Her gece sokağa çıkıp otostop çektiğinizi düşünün şimdi.Hiç görmediğiniz tiplerle anlaşıp arabalarına bindiğinizi,çoğunlukla ya kendine güvenmeyen ezik tipler,ya da psikopatça fantazileri olan hayvanlara bütün gece katlanmak zorunda olduğunuzu düşünün.Bundan çok memnunmuş gibi davranmaya mecbur olduğunuzu,hayatınızda tattığınız en keyifli anlar olduğunu karşınızdakine inandırmak zorunda olduğunuzu düşünün.

Bedeninizi kirli ellere bıraktığınızı,sabah kalktığınızdaki halinizi düşünün.Ruhunuzun bedeninizden ayrıldığını,artık sahip olduğunuz tek özel şeyin ruhunuz olduğunu düşünün.

Sokakta yürürken "Herkese şapur şupur..." cümlelerini her gün duyduğunuzu düşünün.

Gördüğümüz fahişelerin işlerinden çok memnun olduğunu sanmamız öyle davranmalarından;kalın makyaj,seviyesiz konuşmalar,şuh kahkahalar mı,yoksa işimize öyle gelmesi mi bunu bir düşünün.

Orospuluğu methedecek değilim ancak bu kadınların hayatları çok mu olay,yaptıkları iş çok mu zevkli,bir düşünün...

Ben düşündüm de,utanıyorum.Çaresizliklerinden utanıyorum.Bir kadın bu kadar çaresiz olursa yapabileceği tek şeyin bu olmasından utanıyorum.Onlardan,yaptıkları işten değil,dünyadan utanıyorum.

Daha çok gençken bile,çaresiz kaldığı durumlarda sevgilisinin orospusu olan kızlar var.Onlara çalışmayı değil de,YATMAYI öğreten annelerden utanıyorum.

Çok duygusal bir yazı oldu ve belki tüm fahişeleri kapsamıyor bu söylediklerim ama...Ben böyle olanlar için yazdım bu yazıyı...